هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از وفاداری و عشق عمیق خود سخن میگوید، اما همچنین از بیوفایی و درد هجران شکایت دارد. شاعر از معشوق میخواهد که وعدههای بیاساس ندهد و دلش را به کسی نسپارد که ارزش آن را ندارد. در نهایت، او از ترس درد جدیدی که ممکن است بر سرش بیاید، از این عشق دوری میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و درد عشق ممکن است برای گروههای سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۱۰۶ - خنک آنکه معشوقه چون تو دارد
خنک آنکه معشوقه چون تو دارد
که هرگز بیک بوسه یادش نیارد ۱
وفا از دل تو کسی جوید ایجان
که خواهد که بر آب نقشی نگارد ۲
مده وعده فردا که هجرت سرآن
ندارد که ما را بفردا گذارد ۳
بزلفت سپردم دل و نیست برجای
کسی دل بهندوی کافر سپارد؟ ۴
میان من و تو دلی گشت ضایع
بیا تا ببینیم کاین دل که دارد ۵
تو داری تو داری و داند همه کس
ولیکن بگفتن که یارد که یارد ۶
مرا خود نمی باید این دل که ترسم
که درد سر دیگرم بر سر آرد ۷
که هرگز بیک بوسه یادش نیارد ۱
وفا از دل تو کسی جوید ایجان
که خواهد که بر آب نقشی نگارد ۲
مده وعده فردا که هجرت سرآن
ندارد که ما را بفردا گذارد ۳
بزلفت سپردم دل و نیست برجای
کسی دل بهندوی کافر سپارد؟ ۴
میان من و تو دلی گشت ضایع
بیا تا ببینیم کاین دل که دارد ۵
تو داری تو داری و داند همه کس
ولیکن بگفتن که یارد که یارد ۶
مرا خود نمی باید این دل که ترسم
که درد سر دیگرم بر سر آرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - چگونه عاشقی را جان بماند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - باز عشقم کار بلبل میکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
