هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و اشتیاق خود به معشوق میگوید و بیان میکند که هرچند در جستجوی اوست، اما به وصال نمیرسد. او از دلبستگی شدید به معشوق سخن میگوید و اینکه حتی با وجود ناامیدی، دست از عشق او نمیشوید. شاعر همچنین از سادگی دل خود و طمع به بوسههای معشوق یاد میکند و در پایان، از آتش عشق و فداکاری در راه معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق نافرجام و اشتیاق شدید نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۱۳ - وصل تو نمی یابم چندانکه همیجویم
وصل تو نمی یابم چندانکه همیجویم
خود می نرسم در تو چندانکه همیپویم ۱
با روی تو و خویت روز و شبم اینکارست
دل در تو همی بندم دست از تو نمیشویم ۲
گفتی تو که باری می بین که چه میگوئی
چونین بنماندهم میدان که چه میگویم ۳
خود ننگرد اندرمن زو بوسه طمع دارم
چه ساده دلم الحق تا از که چه میجویم ۴
گرعشق وی آتش شد چونش بدهم برباد
ور چند ببرد آبم خاک قدم اویم ۵
خود می نرسم در تو چندانکه همیپویم ۱
با روی تو و خویت روز و شبم اینکارست
دل در تو همی بندم دست از تو نمیشویم ۲
گفتی تو که باری می بین که چه میگوئی
چونین بنماندهم میدان که چه میگویم ۳
خود ننگرد اندرمن زو بوسه طمع دارم
چه ساده دلم الحق تا از که چه میجویم ۴
گرعشق وی آتش شد چونش بدهم برباد
ور چند ببرد آبم خاک قدم اویم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - در رخ یار خویشتن خندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.