شماره ۱۱۶ - بامن ایدوست ستمگر چو جهانی چکنم

بامن ایدوست ستمگر چو جهانی چکنم
هر چه خواهی ز جفا می بتوانی چکنم ۱

نیک و بد ازین دندان بتو میباید ساخت
نگزیرد دل من از تو که جانی چکنم ۲

گرچو جان رخ بنمائی چو جهان جور کنی
نبود سخت عجب جان جهانی چکنم ۳

همه را باز نوازی همه را باردهی
خود مرا یاد نیاری و نخوانی چکنم ۴

در سخن با همه کس شکرباری ز دهان
بامن از بخت من ار تلخ زبانی چکنم ۵

دوش گفتی ز سر خشم بسوزم دل تو
دل تو داری و دل از تست و تو دانی چکنم ۶

یاد دارم که تو با بنده نه چونین بودی
من همانم که بدم گر تو نه آنی چکنم ۷

خود گرفتم که زر و سیم بچنگ آرم باز
بجوانی که گذشت آه جوانی چکنم ۸

پای برجا نبود با تو سخنهای چنین
چه دهم درد سرخویش و گرانی چکنم ۹