هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد دل و اندوه خود سخن میگوید و آرزو میکند که کسی درد او را درک کند. او از بیتوجهی معشوق و نالههای بیپاسخ خود مینالد و امیدوار است که دل معشوق نرمتر شود. همچنین، شاعر به مشکلات و ناملایمات زندگی اشاره میکند و از بخت ناخوشایند خود شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاطفی عمیق و اندوهآلود است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۷۳ - آه ار ترا ز درد دل من خبر شدی
آه ار ترا ز درد دل من خبر شدی
این انده دراز مگر مختصر شدی ۱
چندان سخن که دوش بگفتم زحال خویش
آخر چه بودی ار سخنی کارگر شدی ۲
چشم تو گر نبودی بیمار تیر او
چون بردلی زدی هم از انسوبدر شدی ۳
دوش ارزجور تو دلم آهی زدی ز درد
والله که کارو بار تو زیر وزبر شدی ۴
گفتی از آه تو نشود آینه سیاه
غره مشو چنین تو چه دانی مگر شدی ۵
چندین هزار لابه که من میکنم بتو
یارب چه بودی ار دل تو نرمتر شدی ۶
تو خفته چو بخت من ایدوست ورنه دوش
زان ناله های زار ترا هم خبر شدی ۷
این انده دراز مگر مختصر شدی ۱
چندان سخن که دوش بگفتم زحال خویش
آخر چه بودی ار سخنی کارگر شدی ۲
چشم تو گر نبودی بیمار تیر او
چون بردلی زدی هم از انسوبدر شدی ۳
دوش ارزجور تو دلم آهی زدی ز درد
والله که کارو بار تو زیر وزبر شدی ۴
گفتی از آه تو نشود آینه سیاه
غره مشو چنین تو چه دانی مگر شدی ۵
چندین هزار لابه که من میکنم بتو
یارب چه بودی ار دل تو نرمتر شدی ۶
تو خفته چو بخت من ایدوست ورنه دوش
زان ناله های زار ترا هم خبر شدی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - سر آن داری با ما که بصحرا آیی
بعدی:رباعیات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.