هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از دیدار ناگهانی معشوقه‌اش سخن می‌گوید که مانند ماهی زیبا و درخشان است. او توصیف می‌کند که چگونه معشوقه با حرکتی نرم و دلربا مانند مهره‌ی شطرنج (فرزین) او را مسحور خود کرده و باعث شده است که مانند پادشاهی پیاده از اسب فرود آید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از شعر کلاسیک فارسی معمولاً به دانش ادبی و تجربه‌ی زندگی بیشتری نیاز دارد.

شماره ۱۰۰ - نا یافته شهرخی ز وصلش ناگاه

نا یافته شهرخی ز وصلش ناگاه
شد سیم به پیلوار خرج آن ماه ۱

بر دست گرفت کج روی چون فرزین
تا ز اسب پیاده ماندم همچون شاه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹ - دوشم چه شبی بود ز دل تاب شده
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - در باغ شدم قصد سوی می کرده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.