شماره ۱ - عشق رخت براه حقیقت سمند ما

عشق رخت براه حقیقت سمند ما
خاک درت دوای دل دردمند ما ۱

سودائیان عشق توایم و در آتشیم
در سوز دائمیم و نباشد گزند ما ۲

آمد به دست کوته ما تاب زلف دوست
بیدار بود اختر بخت بلند ما ۳

خاطر پسند پست و بلندیم در کمال
ای جلوه ی جمال تو خاطر پسند ما ۴

ای شکر تو شهد مذاق دل امید
تلخست بی شرنگ غمت کام قند ما ۵

ما خاک تیره و رخ خوب تو آفتاب
ما صید لاغر و سر زلفت کمند ما ۶

پندم دهد که عاشق دیوانه ئی و هست
دیوانه آنکه میدهد از عشق پند ما ۷

جستیم چون تو آمدی از جا سپندوار
بی آتش وصال تو چبود سپند ما ۸

ای فارس ترا فرس امر زیر ران
بجهاندی از علائق امکان نوند ما ۹

بی رائض عنایتت از اولین قدم
می نگذرد نهایت سیر سمند ما ۱۰

در سینه است و در دل ما سر عشق و هست
غافل ز سر ما سر ناهوشمند ما ۱۱

بگذشت بر سبیل حکایت مدار عمر
شد گریه های ما همگی ریشخند ما ۱۲

برق براق نیستی و رفرف فناست
در راه فقر دوست کبود و کرند ما ۱۳

ای خواجه تا بچونی و در چند نیستی
هستیست در خور دل بیچون و چند ما ۱۴

ما عرش وحدتیم و پر مرغ عقل شیخ
بر بام خانه می نرسد از خرند ما ۱۵

پند از صفا دریغ نباشد ولیک حیف
شد پند ما بمدرک محجوب بند ما ۱۶