هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از زبان شاعر بیانگر تحول درونی و معنوی است. شاعر از فقر و نیاز خود میگوید و چگونه عشق و معرفت، او را به ملکوت و سلطنت معنوی رسانده است. او از زدوده شدن زنگارهای دل و دریافت نور الهی سخن میگوید و این که چگونه فقر ظاهری، باعث غنای باطنی شده است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۷ - دوش در فقر ما چتر و لوا بخشیدند
دوش در فقر ما چتر و لوا بخشیدند
افسر سلطنت ملک بقا بخشیدند ۱
مالک ملک بقا گشتم و سلطان غنا
این تسلط بمن از فقر و فنا بخشیدند ۲
بنده پیر مغانم که گدایان درش
سلطنت را بمن بی سر و پا بخشیدند ۳
درد بود این دل دیوانه سودا زده را
آشنایان ره عشق دوا بخشیدند ۴
بودم آواره گم کرده ره سوخته ئی
همت و پای و ره و راهنما بخشیدند ۵
ملک کونین گرفتند و فقیرم کردند
علم الله که در فقر غنا بخشیدند ۶
جان جسمانی بیدانش و بی دید مرا
زنده کردند و بتن روح لقا بخشیدند ۷
از خود و دیده و دل پاک ربودند و سپس
بر دل و دیده من نور خدا بخشیدند ۸
شمس ذات و قمر و انجم اسما و صفات
تو چه دانی که باین ذره چها بخشیدند ۹
فقر کامل شد و سلطان غنا کرد ظهور
خود کلید در این گنج بما بخشیدند ۱۰
بگرفتند سر و سینه پر باد و هوا
دل بی کینه بی کبر و ریا بخشیدند ۱۱
بود من بود خطائی که ز حد بود برون
شاه بودند و بمن بنده خطا بخشیدند ۱۲
من صفا بودم و آئینه ام آلوده زنگ
زنگ زائینه زدودند و صفا بخشیدند ۱۳
افسر سلطنت ملک بقا بخشیدند ۱
مالک ملک بقا گشتم و سلطان غنا
این تسلط بمن از فقر و فنا بخشیدند ۲
بنده پیر مغانم که گدایان درش
سلطنت را بمن بی سر و پا بخشیدند ۳
درد بود این دل دیوانه سودا زده را
آشنایان ره عشق دوا بخشیدند ۴
بودم آواره گم کرده ره سوخته ئی
همت و پای و ره و راهنما بخشیدند ۵
ملک کونین گرفتند و فقیرم کردند
علم الله که در فقر غنا بخشیدند ۶
جان جسمانی بیدانش و بی دید مرا
زنده کردند و بتن روح لقا بخشیدند ۷
از خود و دیده و دل پاک ربودند و سپس
بر دل و دیده من نور خدا بخشیدند ۸
شمس ذات و قمر و انجم اسما و صفات
تو چه دانی که باین ذره چها بخشیدند ۹
فقر کامل شد و سلطان غنا کرد ظهور
خود کلید در این گنج بما بخشیدند ۱۰
بگرفتند سر و سینه پر باد و هوا
دل بی کینه بی کبر و ریا بخشیدند ۱۱
بود من بود خطائی که ز حد بود برون
شاه بودند و بمن بنده خطا بخشیدند ۱۲
من صفا بودم و آئینه ام آلوده زنگ
زنگ زائینه زدودند و صفا بخشیدند ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - زین سپس دل را برسوائی نشان خواهیم کرد
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - هر که درویش در پیر مغان خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.