شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له

زهی بزرگ عطاراد سرفراز همام
تو را رسد که گذاری به فضل و رادی گام ۱

تو آن جوادی کز حرص جود معروفت
زبان قمقام آید به کار چون صمصام ۲

ز شاخ بر تو سایل دو مغزه افشاند
بر مبارک آن چون دو مغزه بادام ۳

امل ز دریا پرسید چون خیال تو دید
که تو کدامی و بخشنده خدای کدام ۴

همیشه بادی در کامها رسیده دلت
چنانکه از تو جهانی رسیده اند بکام ۵