هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و اشتیاق شدید به معشوق سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مرغی که از شکاف قفس گلستان را میبیند، به توصیف احساسات خود میپردازد. شاعر همچنین از درد فراق و اشتیاق به معشوق یاد میکند و بیان میکند که این درد و اشتیاق پایدار خواهد بود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۲ - چو بستم دیده دید از رخنه مژگان نظر رویش
چو بستم دیده دید از رخنه مژگان نظر رویش
چو آن مرغی که از چاک قفس بیند گلستان را
تمنای تو چاک سینه و داغ جگر خواهند
دوامی هست داغ سینه و چاک گریبان را
چو آن مرغی که از چاک قفس بیند گلستان را
تمنای تو چاک سینه و داغ جگر خواهند
دوامی هست داغ سینه و چاک گریبان را
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - وصل بیش از هجر جان سوزد نبینی عندلیب
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - داده ام ایمان به کفر زلف آن ترسا چه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
