شماره ۴ - کسی که چشم مرا ابر نوبهار گرفت

کسی که چشم مرا ابر نوبهار گرفت
چو دید گریه ی من راه اعتذار گرفت ۱

همین بسست مرا اعتبار در کویت
که هرکه دیده مرا از من اعتبار گرفت ۲

اگر نه روی تو سوزنده تر ز آتش شد
پس از چه هندوی زلفت ازو کنار گرفت ۳

لبت چو باده خورد خون خلق چشمت را
به حیرتم که چرا همچنین خمار گرفت ۴