خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از غم و اندوه، عشق نافرجام و رنج‌های عاطفی سخن می‌گوید. شاعر از گریه‌های بی‌پایان، فراموشی عزیزان، سوختن عشق و ناامیدی در رابطه عاشقانه می‌نالد. همچنین، اشاره‌ای به زیبایی زودگذر و از دست‌رفته دارد.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی پیچیده و غم‌انگیز است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق نافرجام و رنج‌های روحی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

زان نبینم چشم خود کز گریه پرشد دامنش
هرکه تر شد دامنش دیگر نمی بینم منش

می دهد بر باد این گل حسن را تر دامنی
گل در آتش کی رود گر تر نباشد دامنش

گر ندارد خون من در گردن آن نامهربان
چون شود رنگین به خونم دست ها در گردنش

چشم می پوشم کنون هرگاه می بینم ز روز
آن که روشن بود چشم از نکهت پیراهنش

«ابوالحسن فراهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir