هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق عمیق و فداکاری سخن میگوید. شاعر بیان میکند که حاضر است جان خود را در راه عشق فدا کند و به نصیحت دیگران توجهی ندارد. همچنین، او از زیبایی و جذابیت معشوق خود میگوید و اشاره میکند که دلها در گرو زلف سیاه اوست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
شماره ۳۳ - دلیرم کرد در سودای عشقش ترک جان کردن
دلیرم کرد در سودای عشقش ترک جان کردن
که بی سرمایه فارغ باشد از قید زیان کردن ۱
به پند ناصح از پای سگانش برندارم سر
به قول دشمنان عیبست ترک دوستان کردن ۲
تنم چون تار مویی بوده در وی نهان زلفت
ز من آموخت اندر تار مویی دل نهان کردن ۳
عجب نبود که زلف هندویش دل ها نهان دارد
متاعی را که دزدیدند می باید نهان کردن ۴
که بی سرمایه فارغ باشد از قید زیان کردن ۱
به پند ناصح از پای سگانش برندارم سر
به قول دشمنان عیبست ترک دوستان کردن ۲
تنم چون تار مویی بوده در وی نهان زلفت
ز من آموخت اندر تار مویی دل نهان کردن ۳
عجب نبود که زلف هندویش دل ها نهان دارد
متاعی را که دزدیدند می باید نهان کردن ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - چاره داغ گرفتم که به مرهم سازم
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - سوخت محرومی دیدار چنان پیکر من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.