شماره ۵۱ - دوش چشم ساغر سرشار و خونم باده بود

دوش چشم ساغر سرشار و خونم باده بود
آن چه دل می خواست از اسباب عیش آماده بود ۱

هیچ کس زان طره پیچیده سر بیرون نکرد
با وجود آن که مضمون پیش پا افتاده بود ۲