هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر به ستایش شخصی به نام «شاهد جود» میپردازد که از سخاوت و بخشندگی او سخن میگوید. شاعر بیان میکند که اگر مردم نان (نماد بخشش) او را در خواب ببینند، از شدت گرسنگی و محرومیت میمیرند. همچنین اشاره میکند که حتی اگر از شدت گرسنگی میل به غذا داشته باشند، از چشمان بیآب آنها اشکی جاری نمیشود، زیرا بخششهای او بینظیر است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲ - ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
می میری اگر نان تو ببینند به خواب ۱
از غایت امساک اگر میل کشند
بیرون ناید ز چشم بی آبت آب ۲
می میری اگر نان تو ببینند به خواب ۱
از غایت امساک اگر میل کشند
بیرون ناید ز چشم بی آبت آب ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - چشمم زین پیش ای بت خورشید جناب
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.