هوش مصنوعی:
شاعر از سرنوشت و تقدیر شکایت دارد و میگوید که آنچه از گردون (آسمان) گرفته، زیبا نیست و آرزو میکند که چنین نصیبی نداشته باشد. او همچنین بیان میکند که در این جهان خاکی، مانند یک غریب و بیگانه است و حرفی برای گفتن ندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن آن حاوی ناامیدی و غم است که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۳ - شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
بد گویم هیهات مبادام نصیب ۱
آخر چه توان گفت که می گوید نیست
در عالم خاک زاده ی قدس غریب ۲
بد گویم هیهات مبادام نصیب ۱
آخر چه توان گفت که می گوید نیست
در عالم خاک زاده ی قدس غریب ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - ای شعر تو چون حسن سراپا همه زیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
