هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از یار سیاهروی خود که مانند بختش ناامید و بیهوش شده، سخن میگوید. او از حس رشک و تغییر حالات عاطفی خود میگوید و با تصاویر شاعرانه مانند شب که روز را در خود دارد، احساساتش را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رشک و ناامیدی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۹ - تا یار سیه بیهوش چو بخت من شد
تا یار سیه بیهوش چو بخت من شد
بخت سهیم رشک من روشن شد ۱
رو پاک سیاه است بر اطراف رخش
یا آن که شبم به روز آبستن شد ۲
بخت سهیم رشک من روشن شد ۱
رو پاک سیاه است بر اطراف رخش
یا آن که شبم به روز آبستن شد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - عاشق شب وصل یار هم درد کشد
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - شوخی که دلش داغ دل گلشن شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
