هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و اندوه سخن میگوید. شاعر از دلداغدیده و مقایسهای بین زیبایی معشوق و بخت خود میگوید. همچنین، از تغییر حالات ماه و شب صحبت میکند که میتواند نمادی از دگرگونی احساسات باشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم باشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعرهای کلاسیک معمولاً به بلوغ فکری و تجربه بیشتر نیاز دارد.
شماره ۷۰ - شوخی که دلش داغ دل گلشن شد
شوخی که دلش داغ دل گلشن شد
زینش چه که رخت او چو بخت من شد ۱
گر ماه چهارده شب کرد لباس
مه تیره بگشت بلکه شب روشن شد ۲
زینش چه که رخت او چو بخت من شد ۱
گر ماه چهارده شب کرد لباس
مه تیره بگشت بلکه شب روشن شد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹ - تا یار سیه بیهوش چو بخت من شد
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - هرچند که عمر مایه ناز آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
