هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و دلباختگی خود به معشوق میگوید و توصیف میکند که چگونه زلفهای معشوق او را مجنون کرده است. همچنین اشاره میکند که امروزه هیچ چیزی به تاریکی و زیبایی زلف معشوق نیست.
رده سنی:
16+
این متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که دارای مفاهیم عمیق احساسی و ادبی است. درک کامل آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد، چرا که نیاز به آشنایی با اصطلاحات و تشبیهات ادبی دارد.
شماره ۱۰۱ - شهانه دلم ساخت مفتون زلفش
شهانه دلم ساخت مفتون زلفش
نگذاشت دلی نکرده مجنون زلفش ۱
از کثرت دل ها بتوان گفت که نیست
امروز سواد اعظمی چون زلفش ۲
نگذاشت دلی نکرده مجنون زلفش ۱
از کثرت دل ها بتوان گفت که نیست
امروز سواد اعظمی چون زلفش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - آن دل که هوس داشت اسیر همه کس
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - آن خواجه که کم باد ز عالم نامش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
