هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف فردی معتاد به تریاک میپردازد که با تیغ زدن به او، تریاک از بدنش خارج میشود. شاعر با زبانی طنزآمیز و کنایهآمیز، وضعیت این فرد را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن به موضوع اعتیاد اشاره دارد و ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد. همچنین، درک طنز و کنایههای موجود در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۲ - آن خواجه که کم باد ز عالم نامش
آن خواجه که کم باد ز عالم نامش
تریاکی بس اگر دهم دشنامش ۱
چون قبه خشخاش گرش تیغ زنم
تریاک برون تراود از اندامش ۲
تریاکی بس اگر دهم دشنامش ۱
چون قبه خشخاش گرش تیغ زنم
تریاک برون تراود از اندامش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - شهانه دلم ساخت مفتون زلفش
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - رفتن نتوان به کوی آن کافر کیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
