هوش مصنوعی:
شاعر از تنهایی و بیم از فراموشی میگوید و خود را به خورشید تشبیه میکند که بیصدا و ناخوانده به هر سو میرود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است.
شماره ۱۳۸ - تا چند به بزم غیر تنها رفتن
تا چند به بزم غیر تنها رفتن
تنها بر هر بی سر و بی پا رفتن ۱
ترسم که چو خورشید رخت زرد کند
ناخوانده چو خورشید به هرجا رفتن ۲
تنها بر هر بی سر و بی پا رفتن ۱
ترسم که چو خورشید رخت زرد کند
ناخوانده چو خورشید به هرجا رفتن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - هرچند کیمیاست امروز سخن
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.