هوش مصنوعی:
شاعر از بخت سیاه و نالههای بیاثر خود شکایت میکند و از آه خود میخواهد تا به آسمان برود. او با اشاره به گذشتن شب، مخاطب را به حرکت و تلاش دعوت میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و پیچیدگیهای زبانی آن، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
شماره ۱۳۹ - ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
وی ناله سینه سوز تاثیری کن ۱
ای آه تورا به آسمان باید رفت
برخیز که شب گذشت شبگیری کن ۲
وی ناله سینه سوز تاثیری کن ۱
ای آه تورا به آسمان باید رفت
برخیز که شب گذشت شبگیری کن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - تا چند به بزم غیر تنها رفتن
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - ای اشک بود بر رخت ای رشک ختن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
