هوش مصنوعی:
شاعر با بیان عاشقانه، از عشق و دلبستگی خود به معشوق سخن میگوید و اظهار میکند که دلش در گرو زلف معشوق است و به جای درست خود بازنگشته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوان و بزرگسال مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۴۳ - ای با مهرت سرشته آب و گل من
ای با مهرت سرشته آب و گل من
صد شکر که بردی دل غم حاصل من ۱
تا در سر زلف تو ندیدم دل را
حقا که بجای خود نیامد دل من ۲
صد شکر که بردی دل غم حاصل من ۱
تا در سر زلف تو ندیدم دل را
حقا که بجای خود نیامد دل من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - شوخی که گسسته بود پیمان از من
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - شیطان نامی که شد غمش قاتل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
