هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از مهمان خود میخواهد که در روزی که به او توجه میکند، کلبه ویرانش را آباد کند و از او میپرسد که چرا هر لحظه میل به رفتن دارد. او از مهمانش به عنوان جان جهانیان و جان خودش یاد میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۶۳ - روزی که به رغم چرخ مهمان منی
روزی که به رغم چرخ مهمان منی
آباد کن کلبه ویران منی ۱
هر لحظه چرا میل به رفتن داری
ای جان جهانیان مگر جان منی ۲
آباد کن کلبه ویران منی ۱
هر لحظه چرا میل به رفتن داری
ای جان جهانیان مگر جان منی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - ای خواجه مکن فخر به مال دگری
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - از سینه خیال قد آن سروسهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
