هوش مصنوعی:
شاعر از فراق یار و رنج ناشی از آن مینالد و به اشکهایش خطاب میکند که دیگر زحمت کشیدن ندارد. او همچنین از نابودی نهال و ریشههایش سخن میگوید، که میتواند نمادی از نابودی عشق یا امید باشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و حزنآور است که درک آن به بلوغ عاطفی و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۶۴ - از سینه خیال قد آن سروسهی
از سینه خیال قد آن سروسهی
چون رفت ای اشک زحمت من چه دهی ۱
باید نکنی نهال را چون کندی
زینش چه رسد که ریشه در آب نهی ۲
چون رفت ای اشک زحمت من چه دهی ۱
باید نکنی نهال را چون کندی
زینش چه رسد که ریشه در آب نهی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - روزی که به رغم چرخ مهمان منی
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - من کرده ام از هر مژده یی دریایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
