شماره ۳۷۲ - سروت که لاله رنگ شد از باده ی زلال

سروت که لاله رنگ شد از باده ی زلال
طوفان آتشست عیان در قبای آل ۱

سر می کشد نهال قدت از دم مسیح
در بوستان کیست بدین نازکی نهال ۲

خوش آهویست چشم شکار افگنت ولی
هرگز شکار کس نشد آن نازنین غزال ۳

دُر در صدف اگر ز لطافت کند سخن
یابد ز لعل و گوهر لطف تو گوشمال ۴

می سوزم از نظاره ی آن روی آتشین
از بس که سحر کرده بر آتش ز خط و خال ۵

یاقوت لعل سای تو از عشوه در سخن
برگ گلبست جلوه کنان در قبای آل ۶

بیند ز نور شمع تجلی شهید عشق
عکس مه جمال تو در دیده ی خیال ۷

روی جهان فروز تو در جلوه ساخته ست
ذرات را بنور خود آیینه ی جمال ۸

آشفته بلبلیست فغانی درین چمن
محروم مانده از حرم گلشن وصال ۹