خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از ناامیدی و قطع امید از رسیدن به مقصود و هدف خود سخن میگوید. او اشاره میکند که عمری را در طلب و آرزو گذرانده، اما به مقصد نرسیده و در نهایت، از درگاه مورد نظر قطع امید کرده و دعا میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوع ناامیدی و قطع امید نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد تا به درستی درک شود.
شمارهٔ ۲ - ای آنکه فلک طاق حریم حرمت را
ای آنکه فلک طاق حریم حرمت را
از قدر و شرف کعبه ی ارباب صفا گفت ۱
عمری ز طواف در این خانه فغانی
جایی نشد و مقصد و مقصود ترا گفت ۲
آخر چو ندید از تو امید نظر و لطف
قطع نظر از خاک درت کرد و دعا گفت ۳
از قدر و شرف کعبه ی ارباب صفا گفت ۱
عمری ز طواف در این خانه فغانی
جایی نشد و مقصد و مقصود ترا گفت ۲
آخر چو ندید از تو امید نظر و لطف
قطع نظر از خاک درت کرد و دعا گفت ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱ - فغانی فی المثل در عالم خاک
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳ - حال من و عدو مثل آتشست و نی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
