هوش مصنوعی: شاعر از درد و رنج ناشی از فراق و انتظار کشیدن برای وصال سخن می‌گوید و از روزهای سخت و شب‌های طولانی شکایت دارد. او از غصه‌های بی‌پایان و نامعلوم بودن پایان این رنج‌ها می‌نالد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و نامفهوم باشد.

شماره ۲۷ - گاهی ز هوای روز وصلیم نژند

گاهی ز هوای روز وصلیم نژند
گاهی ز شب فراق داریم گزند ۱

تا چند عذاب شب که کی روز شود
مردیم ز غصه ایفلک تا کی و چند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶ - در میکده ها حکم جنونم کردند
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - روزی دلم از پی سرانجام نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.