شماره ۱ - تا از صفت وجود فانی نشوی شماره ۲ - تا چند به نفس خویش بیداد کنیم شماره ۳ - تا هستی ما فنای مطلق نشود شماره ۴ - در لوح عدم نهان بود نقش وجود شماره ۵ - من کیستم آتش به دل افروخته ای شماره ۶ - روزی که فلک به کشت ما داس نهد شماره ۷ - آنم که نه آب در دلم جسته نه تاب شماره ۸ - ای با همه در میان وادی با همه یار شماره ۹ - تا جان ترا فنا میسر نشود شماره ۱۰ - آن قوم که اسرار ازل بنهفتند شماره ۱۱ - وقتست که رنگریزی تاک کنند شماره ۱۲ - منت که رسیدیم به کام دل ازو شماره ۱۳ - ساقی قدحی که از میان خواهم رفت شماره ۱۴ - افسوس که آتشم ببیهوده فسرد شماره ۱۵ - هر دم چو فلک بوضع دیگر گردد شماره ۱۶ - تا از نظرم نهفته یی همچو پری شماره ۱۷ - جام می و بزم عشرت از میخواران شماره ۱۸ - من می نه پی دفع خرد می نوشم شماره ۱۹ - تا خار کند نزاع همسنگی گل شماره ۲۰ - از گلشن جان غرض گل روی تو بود شماره ۲۱ - یا رب سببی که آب حسرت نخورم شماره ۲۲ - یا رب بفقیری و جگر سوزی ما شماره ۲۳ - ای دل بهوس روزی ننهاده مخواه شماره ۲۴ - ایزد همه خلق و لطف بخشید ترا شماره ۲۵ - هر چند که خرقه ام شراب آلودست شماره ۲۶ - در میکده ها حکم جنونم کردند شماره ۲۷ - گاهی ز هوای روز وصلیم نژند شماره ۲۸ - روزی دلم از پی سرانجام نشد شماره ۲۹ - چون مرغ سحر جناح گلفام گشود شماره ۳۰ - ای نظم تو نو گل گلستان خیال شماره ۳۱ - می نوش که شد چمن زر افشان ز خزان