هوش مصنوعی:
شاعر خطاب به کسی که بینیاز است میگوید داستان طولانی را کوتاه کند. او از ضعف خود مینالد و از مخاطب میخواهد که به لطف خود چارهای بیاندیشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر برای درک و فهم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۱۶ - ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز
ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز
کوتاه کن این قصّه که شد کار دراز ۱
ما درخور عجز خویشتن می نالیم
تو درخور لطف خویشتن چاره بساز ۲
کوتاه کن این قصّه که شد کار دراز ۱
ما درخور عجز خویشتن می نالیم
تو درخور لطف خویشتن چاره بساز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - ای از دو جهان به حسن و زیبایی فاش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
