هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از مخاطب میخواهد که کسی را که فراموشنشدنی است، به یاد آورد و شاد کند. همچنین، از عشق و رنجهای آن سخن میگوید و درخواست میکند که در بندگی، آزادی بخشیده شود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه، مناسب مخاطبانی است که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند.
شماره ۱۲۲ - آن را که فراموش نئی یادش کن
آن را که فراموش نئی یادش کن
پیوسته غم تو می خورد شادش کن ۱
در عشق تو پیر گشت رنجش منمای
در بندگیت به مزد آزادش کن ۲
پیوسته غم تو می خورد شادش کن ۱
در عشق تو پیر گشت رنجش منمای
در بندگیت به مزد آزادش کن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - ای از پی دیدنت منوّر چشمم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - در حضرت تو صدق و نیاز آوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
