هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و سودای معشوق سخن میگوید و بیان میکند که حتی معصومان نیز اگر به او دسترسی داشتند، خاک پای معشوق را در چشم میکشیدند. این ابیات نشاندهندهی عشق شدید و ایثارگرانه است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این ابیات وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۳۱ - نعت النبوة
من خود به چه دل زنم دم سودایش
یا من چه سگم که دیده سازم جایش ۱
گر دست رسد جملهٔ معصومان را
در دیده کشند جمله خاک پایش ۲
یا من چه سگم که دیده سازم جایش ۱
گر دست رسد جملهٔ معصومان را
در دیده کشند جمله خاک پایش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۰ - نعت النبوة
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۲ - نعت النبوة
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
