هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از دل میخواهد که با اشتیاق به دنبال یار برود و از بادهٔ نیستی جرعهای بنوشد. همچنین، برای رسیدن به کمال معرفت، توصیه میکند که لحظهای از خود فاصله بگیرد و به باقی (خدا یا حقیقت) متصل شود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شمارهٔ ۱۶۴ - الرّضا و التّسلیم
ای دل طلب یار به مشتاقی کن
وز بادهٔ نیستی دمی ساقی کن ۱
خواهی که کمال معرفت دریابی
یک لحظه از آن خویش در باقی کن ۲
وز بادهٔ نیستی دمی ساقی کن ۱
خواهی که کمال معرفت دریابی
یک لحظه از آن خویش در باقی کن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶۳ - الرّضا و التّسلیم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
