هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و دلباختگی به معشوق میگوید و بیان میکند که در گرو زلفین او اسیر شده و دل به او سپرده است. او از معشوق میخواهد که او را به حال خود بگذارد و عیبش را نگیرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل این متن نیازمند آشنایی با ادبیات کهن و اصطلاحات شعری است.
شمارهٔ ۱۹۷ - الاسرار
افتاد مرا با سر زلفین تو کار
عیبم مکن و به کار خویشم بگذار ۱
اندر سر زلف تو دلی گم کردم
جویای دل خودم مرا با تو چکار ۲
عیبم مکن و به کار خویشم بگذار ۱
اندر سر زلف تو دلی گم کردم
جویای دل خودم مرا با تو چکار ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹۶ - الاسرار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۹۸ - الاسرار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
