شماره ۱۱۰ - آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش

آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش
برسود بود مدام سرمایهٔ عیش ۱

افسوس که کار خلق جایی نرسید
کز مایهٔ غم شوند همسایهٔ عیش ۲