هوش مصنوعی:
شاعر از دردهای بیدرمان و سرگردانیهای مداوم دل مینالد و اشاره میکند که اگر دل را مانند سینهای پر از فضولات بدانی، از این سرگردانیها رهایی نخواهی یافت.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۰ - در درد دل خویش زبی درمانی
در درد دل خویش زبی درمانی
هر لحظه به دردی دگر اندرمانی ۱
چون سینهٔ بوالفضول را دل خوانی
زان می نرهد دلت زسرگردانی ۲
هر لحظه به دردی دگر اندرمانی ۱
چون سینهٔ بوالفضول را دل خوانی
زان می نرهد دلت زسرگردانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - عشق است که کیمیای فقر است دَروُ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - اندر طلب وصل تو ای سرو روان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
