هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات بیان میکند که پیوسته به دنبال معشوق است و درد غم او را با طلبیدنش تسکین میدهد. او درمییابد که تمام وجودش معشوق است و از خود غافل شدهاست.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۴ - پیوسته تو را به صد هوا می طلبم
پیوسته تو را به صد هوا می طلبم
وین درد غم تو را دوا می طلبم ۱
چون می نگرم کانچ منم جمله تویی
من غافلم از خود که تو را می طلبم ۲
وین درد غم تو را دوا می طلبم ۱
چون می نگرم کانچ منم جمله تویی
من غافلم از خود که تو را می طلبم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - در راه طلب به آخر آمد نفسم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - هر چند که من به خویشتن می نرسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.