شماره ۱۲۵ - هر چند که من به خویشتن می نرسم

هر چند که من به خویشتن می نرسم
وز محنت دل به شغل تن می نرسم ۱

بر نامه و نامه بر حسدها دارم
کایشان به تو می رسند و من می نرسم ۲