هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که با کمترین امکانات مانند نان و سبزی راضی است و نیازی به مقامهای بالا مانند رییس یا قاضی ندارد. همچنین، او با پوشیدن لباسهای کهنه و ساده، خود را گرم نگه میدارد و تصور میکند که این لباسها ارزشمند هستند.
رده سنی:
12+
مفاهیم موجود در شعر مانند قناعت و رضایت به زندگی ساده، برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و الهامبخش است. همچنین، زبان و ساختار شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال پیچیده باشد.
شماره ۱۳۷ - نفسم چو به نان و تره از من راضی است
نفسم چو به نان و تره از من راضی است
کی گویم کاین رییس یا آن قاضی است ۱
از تن به پلاس دفع سرما کردم
پندارم کاطلس است یا مقراضی است ۲
کی گویم کاین رییس یا آن قاضی است ۱
از تن به پلاس دفع سرما کردم
پندارم کاطلس است یا مقراضی است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - از راحت اگر نصیب تو حرمان نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
