هوش مصنوعی:
شاعر از رنج و غصهای که از افراد نالایق میکشد شکایت میکند و بیان میکند که به دلیل خست خود، حتی به پایینترین افراد نیز تن داده است. او اشاره میکند که با کمترین امکانات (دو گز عبا) زندگی میکند و در نهایت، از فلک (آسمان) به شدت ناراضی است و آن را سه طلاقه کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۶ - تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را
تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را
وز خسّت خود خاک شوم هر خس را ۱
کارم به دو گز عبا چو برمی آید
دادم سه طلاق این فلک اطلس را ۲
وز خسّت خود خاک شوم هر خس را ۱
کارم به دو گز عبا چو برمی آید
دادم سه طلاق این فلک اطلس را ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - حاشا که من از خاک درت برخیزم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - نفسم چو به نان و تره از من راضی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
