شماره ۲۹۰ - هر لقمه که آلوده بود قی به از آن

هر لقمه که آلوده بود قی به از آن
بی خود به تواضع آردت می به از آن ۱

نیکی و غرور دور دارد زخدای
بد بودن و اعتراف در پی به از آن ۲