شماره ۳۴ - خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است

خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است
علم و عملت چشم و چراغ تو بس است ۱

ور زانک نعوذ بالله این وصف تو نیست
محرومی ازین صفات داغ تو بس است ۲