هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از لذت دویدن در بیابان عشق و بیاعتنایی به عیوب دیگران سخن میگوید. همچنین، با مشاهدهٔ احوال جهان، دوری از زمانه را توصیه میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به تجربهٔ زندگی و بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۵ - در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
وز عیب کسان نظر بریدن چه خوش است ۱
زین سان که من احوال جهان می بینم
دامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است ۲
وز عیب کسان نظر بریدن چه خوش است ۱
زین سان که من احوال جهان می بینم
دامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴ - اندر ره عاشقی کما بیشی نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - عشق است که جمله زینت مردمی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
