شماره ۱ - هیهات و ان تکون فی العشق ملول شماره ۲ - از هجر تو زان رنج ستم نیست مرا شماره ۳ - عشق تو زعالم اختیار است مرا شماره ۴ - نام تو برم کار مرا ساز آید شماره ۵ - در عشق تو گرچه هست دلداریها شماره ۶ - تا با خودم از عشق خبر نیست مرا شماره ۷ - تا بر سر کوی عشق شد منزل ما شماره ۸ - داری سر آنک عشق بازی با ما شماره ۹ - از عشق توم جان و دل و دیده خراب شماره ۱۰ - گر بر سر آنی که روی راه صواب شماره ۱۱ - ای خوش پسران که عقل مدهوش شماست شماره ۱۲ - ای دل چو غم عشق برای من و تُست شماره ۱۳ - عشق تو همه دینی و دنیاوی ماست شماره ۱۴ - هر چند که عشق سخت نیکوکار است شماره ۱۵ - عشق تو مقیم دل شوریدهٔ ماست شماره ۱۶ - پا بر سر نه که عشقبازی این است شماره ۱۷ - هر دل که در او نور محبّت بسرشت شماره ۱۸ - در عشق تو دل را نظری افتاده است شماره ۱۹ - سودای تو آشنای دیرینهٔ ماست شماره ۲۰ - در عشق تو هستی جهان حاصل ماست شماره ۲۱ - ای دل هوس عشق تو را تنها نیست شماره ۲۲ - در عشق تو گر کشته شوم باکی نیست شماره ۲۳ - گر عشق زهر بدی ندوزد دهنت شماره ۲۴ - عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست شماره ۲۵ - تا کی گویی که راه حق باریکی است شماره ۲۶ - گر عاشقی ای سرزدهٔ عشوه پرست شماره ۲۷ - آن کس که حریف عشق باید پیوست شماره ۲۸ - در عشق اگرچه شور و شر بسیار است شماره ۲۹ - چشم همه اشک گشت و چشمم بگریست شماره ۳۰ - مقصود من از جمالت ای جان نظری است شماره ۳۱ - بی عشق دوان است دلت از چپ و راست شماره ۳۲ - آن کس که به سالوس و هوس مغرور است شماره ۳۳ - عشق تو و بس همنفس من این است شماره ۳۴ - اندر ره عاشقی کما بیشی نیست شماره ۳۵ - در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است شماره ۳۶ - عشق است که جمله زینت مردمی است شماره ۳۷ - جز در دل و جان عاشقان جای تو نیست شماره ۳۸ - از لذت عشق در جهان خوش تر چیست شماره ۳۹ - این خوش پسران که در غمم می دارند شماره ۴۰ - در عالم عشق صادقی باید کرد شماره ۴۱ - عشّاق دمی زقید هجران نرهند شماره ۴۲ - عشق آمد و صد گونه پریشانی کرد شماره ۴۳ - از دل خبری دیدهٔ غمّاز آورد شماره ۴۴ - در عشق مرا زجان و تن نامی ماند شماره ۴۵ - عشّاق به جان و دل غمت درگیرند شماره ۴۶ - در عشق سری و سرفرازی نخرند شماره ۴۷ - مردان ره عشق تو جانها دارند شماره ۴۸ - از عشق تو بوی مختصر نتوان برد شماره ۴۹ - عشق تو که هرگزم ملولم نکند شماره ۵۰ - عشقت که زجمله خلق هستی بربود شماره ۵۱ - [چو]ن عشق ولای خود دمیدن گیرد شماره ۵۲ - در عشق حدیث کفر و ایمان نکند شماره ۵۳ - یا رب که اگر عشق تو افزون گردد شماره ۵۴ - جز آتش عشق رنگ دل نزداید شماره ۵۵ - عاشق باید که او مشوش باشد شماره ۵۶ - هر دل که درو عشق نگاری نبود شماره ۵۷ - تا خاک در عشق مرا مفرش شد شماره ۵۸ - در عشق تو جان بازم خود سر چه بود شماره ۵۹ - تا دل زسر درد سری می دارَد شماره ۶۰ - تا در طلب مات همی گام بود شماره ۶۱ - در هیچ دلی عشق تو مأوا نکند شماره ۶۲ - در عالم عشق کفر ایمان باشد شماره ۶۳ - اول ره عشق تو مرا سهل نمود شماره ۶۴ - در عشق حلالی و حرامی نبود شماره ۶۵ - در عشق بسی زیر و زبرها باشد شماره ۶۶ - دل در پی عشق دوست سودا بینید شماره ۶۷ - هر سر که به تیغ عشق افکنده شود شماره ۶۸ - با عشق هزار قصّه گفتیم و شنید شماره ۶۹ - عشق ارچه بدن را به جنون آراید شماره ۷۰ - گفتی که چو باد عشق گرد انگیزد شماره ۷۱ - آن کس که صریح با صراحی نبود شماره ۷۲ - این شیوهٔ عشق هر خسی را نبود شماره ۷۳ - عاشق مطلب اگرچه مشهور بود شماره ۷۴ - عشقت به نظارهٔ دلم می آید شماره ۷۵ - آن کس که دلی را به تو آسان بدهد شماره ۷۶ - عشّاق کجا زبوی و رنگ اندیشند شماره ۷۷ - در بیشهٔ عشق شیربازی نبود شماره ۷۸ - وه وه که دلم به غم گرفتار افتاد شماره ۷۹ - عشقت صنما به زور و زر برناید شماره ۸۰ - هر دل که زعشق او امانش نبود شماره ۸۱ - در کوی تو هیچ کس ره آسان نبرد شماره ۸۲ - عشق آن نبود که آرزو می زاید شماره ۸۳ - مخلوق زعاشقی نشان چون یابد شماره ۸۴ - زاول که مرا عشق نگارم بُر بود شماره ۸۵ - افسوس که عمر رفت در گفت و شنید شماره ۸۶ - کرده است مرا عشق تو زان گونه شکار شماره ۸۷ - با عشق تو چون فتاده ما را سروکار شماره ۸۸ - در عشق تو دل را نبود هیچ فتور شماره ۸۹ - ای دل بر یار گر نمی یابی بار شماره ۹۰ - عشق تو کزو رمند مردان چون شیر شماره ۹۱ - هر دل که غم عشق تو را گشت شکار شماره ۹۲ - تا چند حدیث قامت و زلف و عذار شماره ۹۳ - عشق آفت نقصان نپذیرد هرگز شماره ۹۴ - گر در ره عشق او نباشی سرباز شماره ۹۵ - شمع است رخ خوب تو پروانه طِراز شماره ۹۶ - در عشق توَم ذخیره ناکامی و بس شماره ۹۷ - ای دل عَلَم عشق برافراز و مترس شماره ۹۸ - نامردم اگر عشق توَم هست هوس شماره ۹۹ - ای عشق نه سودای کسی باشد خوش شماره ۱۰۰ - عشق تو مدام دم به دم می کشمش شماره ۱۰۱ - در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط شماره ۱۰۲ - تا بر لگن عشق سواریم چو شمع شماره ۱۰۳ - عشق است زهرچه آن نشاید مانع شماره ۱۰۴ - بی کامی به زکامرانی بی عشق شماره ۱۰۵ - چون می گذرد زودی و دیری در عشق شماره ۱۰۶ - زان می طلبی تو کامرانی در عشق شماره ۱۰۷ - بی روی تو رای استقامت نکنم شماره ۱۰۸ - من مستم و نامت به زبان می گویم شماره ۱۰۹ - گفتم که ره عشق مگر می دانم شماره ۱۱۰ - از عشق تو جان را ز جسد نشناسم شماره ۱۱۱ - ما جز به غم عشق تو سرنفرازیم شماره ۱۱۲ - گر تازه کنی مرا زسر تا به قدم شماره ۱۱۳ - من شمع زنور جانفزایش سازم شماره ۱۱۴ - از عشق تو گرچه با دل پُر دردم شماره ۱۱۵ - بی عشق تو من دو دیده برهم نزنم شماره ۱۱۶ - ما از بن گوش حلقه در گوش تویم شماره ۱۱۷ - آن کس که زباد غم بلرزید منم شماره ۱۱۸ - در عشق تو نکته های موزون شنوم شماره ۱۱۹ - در دل غم عشق چون تو یاری داریم شماره ۱۲۰ - تا جان دارم عشق تو را غمخوارم شماره ۱۲۱ - در کوی تو سر بر سر خنجر بنهم شماره ۱۲۲ - من لایق سوز درد عشق تو نیم شماره ۱۲۳ - عشق تو زخاص و عام پنهان چه کنم شماره ۱۲۴ - ما شربت عشقت نه به بازی خوردیم شماره ۱۲۵ - تا در سر سودای تو منزل کردیم شماره ۱۲۶ - ما عشق تو را به جان و دل بخریدیم شماره ۱۲۷ - در عشق تو من پای زسر نشناسم شماره ۱۲۸ - از عشق شود ادیب عاقل مجنون شماره ۱۲۹ - در عشق درآی و خانه پردازی کن شماره ۱۳۰ - در عشق اگرت به دل درآید دیدن شماره ۱۳۱ - ای دل تو به عشق در نبینی بنشین شماره ۱۳۲ - در معرکهٔ عشق چنان خصم افکن شماره ۱۳۳ - زنهار حدیث عشق در گوش مکن شماره ۱۳۴ - عشق آن صفتی نیست که بتوان گفتن شماره ۱۳۵ - گر زانک شراب عشق خواهی خوردن شماره ۱۳۶ - هرچه آن نبود راست نباید گفتن شماره ۱۳۷ - در دهر کسی نداده از عشق نشان شماره ۱۳۸ - ای عشق تو مایهٔ جنون دل من شماره ۱۳۹ - بگریختم از عشق تو ای سیمین تن شماره ۱۴۰ - ای دل اگرت هنوز می باید ازو شماره ۱۴۱ - اندر ره عشق اگر شوی صادق تو شماره ۱۴۲ - ای دیدهٔ من فدای خاک در تو شماره ۱۴۳ - از شربت عشق تست دل مست شده شماره ۱۴۴ - ای دل برو از عقیلهٔ عقل برَه شماره ۱۴۵ - کردم نظری به سوی او دزدیده شماره ۱۴۶ - دل در سر زلف تست پابست شده شماره ۱۴۷ - در عشق وجود خویش بگذار و برَه شماره ۱۴۸ - در عشق دلی باید و جانی زنده شماره ۱۴۹ - در صحرا شو که عشق در صحرا به شماره ۱۵۰ - تو مونس آن شبان تاریک نئی شماره ۱۵۱ - ای دل تو بدین مفلسی و رسوایی شماره ۱۵۲ - بر باد اگر تو عشق شهوت دانی شماره ۱۵۳ - تا تو به هوس می روی و می آیی شماره ۱۵۴ - ای دل چو تو از دامن حُسن آویزی شماره ۱۵۵ - عشق تو فزون است زبینایی من شماره ۱۵۶ - تا پای زخویشتن فراتر ننهی شماره ۱۵۷ - از عشق تو هر [ر]وز دل افگارترم شماره ۱۵۸ - اندر ره عشق اگر تو هستی غازی شماره ۱۵۹ - با عشق اگرت رای بود همرازی شماره ۱۶۰ - عشق آن نبود که نیک دانی خود را شماره ۱۶۱ - اینجا پر طاوس به کرکس ندهند شماره ۱۶۲ - دل را طمع وصل تو می بود و ندید شماره ۱۶۳ - در عالم عشق عقل گمره گردد شماره ۱۶۴ - در عشق نگر که قصد هستی نکنی شماره ۱۶۵ - عاشق باید که عشق را بنده شود شماره ۱۶۶ - در عشق حمول و حمله کش می باشم شماره ۱۶۷ - هر چند که بی عشق [و] وفایی بسَرا شماره ۱۶۸ - عشق تو به پیدا و نهانم کشتَه شماره ۱۶۹ - عشق است که کوه را به پستی آرد شماره ۱۷۰ - آن عیش نباشد که بود بربسته شماره ۱۷۱ - در عشق فدای دلبران باید بود شماره ۱۷۲ - عاشق شوی و از دل و جان اندیشی شماره ۱۷۳ - گر عاشق صادقی همی کش خواری شماره ۱۷۴ - با دشمن اگر به دوستی سازد کس شماره ۱۷۵ - آن شاهد معنوی که جانم تن اوست شماره ۱۷۶ - در باغ رخت گر به تماشا گردیم شماره ۱۷۷ - در خود نگرم زعجر هیهات کنم شماره ۱۷۸ - دارم سر آنک با سرِ رشته شوم شماره ۱۷۹ - دانی که مرا با تو به گاه و بی گاه شماره ۱۸۰ - دانی چه کنی زروی بردار نقاب شماره ۱۸۱ - از قند و طبرزد ار فرو بارد آب شماره ۱۸۲ - ای پیش لبت مه چو قصب در مهتاب شماره ۱۸۳ - هم از رخ تست اگر به مه در نمکی است شماره ۱۸۴ - چندانک در آن لعل بدخشان نمکی است شماره ۱۸۵ - از خرمن خال تو ختن دانه گکی است شماره ۱۸۶ - تا لعل لب تو روی خوبی آراست شماره ۱۸۷ - گفتند جماعتی زبس نادانی شماره ۱۸۸ - جانا به جهان گل بدیع آوردی شماره ۱۸۹ - آن را که غم آن بت خوشرو باشد شماره ۱۹۰ - حُسنی که گواه حسن معبود بود شماره ۱۹۱ - پیش رخ و زلف تو چه مشک و چه قمر شماره ۱۹۲ - زلفی است چو عنبرتر و مشک تتار شماره ۱۹۳ - خطّت که به حجّت کندش عقل هوس شماره ۱۹۴ - تا بر رخ چون گلت پدید است عرق شماره ۱۹۵ - دوش آمده بود در برم دلدارم شماره ۱۹۶ - با این همه لطف و این همه زیبایی شماره ۱۹۷ - جانا ز دو چِشم من خیالت که برد شماره ۱۹۸ - درمان چه کنی اگر تو درمانی سوز شماره ۱۹۹ - تا هست دلم بر غم تو دست آموز شماره ۲۰۰ - بر آتش سَودای تو ای جان افروز شماره ۲۰۱ - من دل زتو برنمی کنم فارغ باش شماره ۲۰۲ - ای عشق تو داده خواب مستانه به عقل شماره ۲۰۳ - بگذار شبی که بر تو فرمان بدهم شماره ۲۰۴ - از عشق چنان است دل مسکینم شماره ۲۰۵ - از هر عاشق وصف دلالی شنوم شماره ۲۰۶ - پیش سخن و مذهب و کیشت میرم شماره ۲۰۷ - پیش از تو دل از جان و جهان برگیرم شماره ۲۰۸ - گر من به مثل چو خضر جاوید زیَم شماره ۲۰۹ - گه بوی خوشت زپیرهن می شنوم شماره ۲۱۰ - می آیم وز شوق چنان می افتم شماره ۲۱۱ - باد تو به هر صبوح مفتوح من است شماره ۲۱۲ - چشمی دارم همه پر از صورت دوست شماره ۲۱۳ - جانم چو به چشم دل درو معنی دید شماره ۲۱۴ - در شهر ظریف و خوب روی ارچه بسی است شماره ۲۱۵ - یاری دارم که جسم و جان صورت اوست شماره ۲۱۶ - از صورت اگر چه طبع سرکش نشود شماره ۲۱۷ - تو صورت و معنی به حقیقت بشناس شماره ۲۱۸ - بیهوده مدام در تک و تاز ممان شماره ۲۱۹ - در صورت خوب دید باید معنی شماره ۲۲۰ - آن چیست که در چشم دل آید معنی شماره ۲۲۱ - از مادر معنی چو نزاید معنی شماره ۲۲۲ - زان می نگرم به چشم سر در صورت شماره ۲۲۳ - العمر مضی وفاتنی المطلوبُ شماره ۲۲۴ - القلب الی لقایکم یَرتاحُ شماره ۲۲۵ - یا حاسب هل تعلم ماذا تَصنَع شماره ۲۲۶ - هرگز نرود مهر تو پاک از دل من شماره ۲۲۷ - سودای تو را خود سر و سامانی نیست شماره ۲۲۸ - زان روز که چشم من به رویت نگریست شماره ۲۲۹ - تا دست وصال تو نگیرم در دست شماره ۲۳۰ - امروز که یار من مرا مهمان است شماره ۲۳۱ - در حسرت آنم که شبی در کویت شماره ۲۳۲ - امروز هر آن کسی که گل می بوید شماره ۲۳۳ - دریاب اگر دسترسی خواهد بود شماره ۲۳۴ - بر من سپه هجر تو پیروز مباد شماره ۲۳۵ - گفتم که زرخ پردهٔ عزّت بردار شماره ۲۳۶ - دست من و دامن تو امشب زنهار شماره ۲۳۷ - ای شب تو ره وصل سحرگه مَسپَر شماره ۲۳۸ - آن شب که زبختم گرهی بگشاید شماره ۲۳۹ - من در غم تو مُردم و تو بی غم از این شماره ۲۴۰ - بالله ترفقوا بقلب مجروح شماره ۲۴۱ - بی دیدن تو بیم هلاک است مرا شماره ۲۴۲ - تا مهر تو در سینه نهان است مرا شماره ۲۴۳ - شمع ارچه زآتش همه تن پر نور است شماره ۲۴۴ - هنگام وداع آمد آن سرو بلند شماره ۲۴۵ - یارم به سفر چو راه رفتن بگزید شماره ۲۴۶ - روزی دو سه از وصل تو بودم دلشاد شماره ۲۴۷ - گر ماه شوی به جز محاقی نبود شماره ۲۴۸ - وصل ارچه که دیده را منوّر دارد شماره ۲۴۹ - صحرای جهان بی تو مرا تنگ آید شماره ۲۵۰ - شب دوش نقاب قیر بر رخ چو کشید شماره ۲۵۱ - داماد خیال را نثاری نرسد شماره ۲۵۲ - یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد شماره ۲۵۳ - ماییم زدل دور و ز دلبر مهجور شماره ۲۵۴ - او را چه تمتّع از جوانی باشد شماره ۲۵۵ - چون دید دل من اثر سوز فراق شماره ۲۵۶ - ای دلبر قصّاب نه سر می دهیَم شماره ۲۵۷ - سرمایهٔ عمر عاقلان یک نفس است شماره ۲۵۸ - مردار چه به کار خویش سرگردان است شماره ۲۵۹ - خه خه به چه گشته ای چنین دشمن دوست شماره ۲۶۰ - اینها که زاسرار قدَر بی خبرند شماره ۲۶۱ - گل گفت چو رخت ما به صحرا فکنند شماره ۲۶۲ - یاری که به وقت کار در کار آید شماره ۲۶۳ - ای دل همه آن بکن که رایت باشد شماره ۲۶۴ - با هر بد و نیک وا نوازیم به طبع شماره ۲۶۵ - چون آتش و آب بردباری نکنی شماره ۲۶۶ - چندت گویم گر سر مردم داری شماره ۲۶۷ - هرگه که تو با فرشته بین بنشینی شماره ۲۶۸ - آن کس که برای فقر بربست کمر شماره ۲۶۹ - دوش این چشمم که دُرّ مکنون می ریخت شماره ۲۷۰ - هر کاو رقمی زعقل بر دل بنگاشت شماره ۲۷۱ - مقصود ز روزگار این یک نفس است شماره ۲۷۲ - ای همنفسان فعل اجل می دانید شماره ۲۷۳ - گفتم که مگر تخم هوس کاشتنی است شماره ۲۷۴ - آن یار که منزلگه او قلب آمد شماره ۲۷۵ - عنبر که نه آن تست لادن به ازوست شماره ۲۷۶ - دردا که زعمر مایهٔ سود نماند شماره ۲۷۷ - بیماری دل نمی توان پنهان کرد شماره ۲۷۸ - دست دل اگر به دامن یار زنیم شماره ۲۷۹ - خوبان همه گردن نفرازند آخر شماره ۲۸۰ - هنگام گل آمد به تماشا نرویم؟ شماره ۲۸۱ - مادام که جویی تو حقیقت زمجاز شماره ۲۸۲ - یاری که نشد مرا به فرمان همه عمر شماره ۲۸۳ - چون باد زمن می گذری چه توان کرد شماره ۲۸۴ - هر بد که توان کاشت تو آن کاشته ای شماره ۲۸۵ - کو عقل که بندی زهوس بگشاید شماره ۲۸۶ - کو دست که بند بسته بگشاید ازو شماره ۲۸۷ - آن را که دمی دمی به جانی ارزد شماره ۲۸۸ - کامل نشوی تو با قرین ناقص شماره ۲۸۹ - با دشمن و با دوست نه صلح است و نه حرب شماره ۲۹۰ - چون گوی دلم نزد تو دلجوی افتاد شماره ۲۹۱ - ای من زتو در هر دهنی، نیک است این شماره ۲۹۲ - با گل گفتم قدر عزیزان داری شماره ۲۹۳ - با من بت من هیچ نکو عهد نشد