هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنجی که توسط دیگران به او تحمیل شده است سخن میگوید. او اشاره میکند که این افراد با وجودی که باعث رنجش شدهاند، همچنان در غم و ماتم او حضور دارند. همچنین، شاعر به این موضوع اشاره دارد که برهنهسری و بیپناهی او نتیجهی همین رنجهاست.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و اشاره به ظلم و رنج است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۳۹ - این خوش پسران که در غمم می دارند
این خوش پسران که در غمم می دارند
جان تو که هردم به دمم می دارند ۱
دانی که برهنه سر زبهر چه شدند
کشتند مرا و ماتمم می دارند ۲
جان تو که هردم به دمم می دارند ۱
دانی که برهنه سر زبهر چه شدند
کشتند مرا و ماتمم می دارند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - از لذت عشق در جهان خوش تر چیست
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - در عالم عشق صادقی باید کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
