هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که عشق به معشوقش باعث رنجش بوده و همسایهاش از نالههای او شکایت میکرد. اکنون نالههایش کمتر شده اما عشقش بیشتر شده است، همانطور که آتش وقتی فروکش میکند دودش کم میشود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند 'آتش' و 'دود' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیقتر معانی دارد.
شماره ۸۴ - زاول که مرا عشق نگارم بُر بود
زاول که مرا عشق نگارم بُر بود
همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود ۱
و اکنون کم شد ناله و عشقم افزود
آتش که همه گرفت کم گردد دود ۲
همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود ۱
و اکنون کم شد ناله و عشقم افزود
آتش که همه گرفت کم گردد دود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۳ - مخلوق زعاشقی نشان چون یابد
گوهر بعدی:شماره ۸۵ - افسوس که عمر رفت در گفت و شنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
