هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که در عشق به معشوق، همه چیز را فراموش کرده و تفاوتها را نمیشناسد. او حتی شادی و غم، راحت و سختی، و خیر و شر را از هم تشخیص نمیدهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۷ - در عشق تو من پای زسر نشناسم
در عشق تو من پای زسر نشناسم
روز از شب و حنظل ز شکر نشناسم ۱
شکر از شادی شکایت از غم چه کنم
چون راحت و خیر و خیر و شر نشناسم ۲
روز از شب و حنظل ز شکر نشناسم ۱
شکر از شادی شکایت از غم چه کنم
چون راحت و خیر و خیر و شر نشناسم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - ما عشق تو را به جان و دل بخریدیم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - از عشق شود ادیب عاقل مجنون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
