شماره ۱۶۲ - دل را طمع وصل تو می بود و ندید

دل را طمع وصل تو می بود و ندید
جان در غم تو سوده شد و سود ندید ۱

اندر طلب عشق تو ای جان و جهان
من پاک بسوختم کسی دود ندید ۲