هوش مصنوعی: جماعتی از روی نادانی به ماه گفتند که چهره‌اش شبیه به اوست. ماه از شرمندگی در حال غروب کردن است و اشاره می‌کند که چنین پیشانی (بلندپروازی یا ادعا) را ندارد.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم تمثیلی و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین نیاز به تفسیر دارد که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۱۸۷ - گفتند جماعتی زبس نادانی

گفتند جماعتی زبس نادانی
با ماه که رخسارهٔ او را مانی ۱

در حال مَه از شرم فرو رفت خجل
یعنی که مرا نباشد آن پیشانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - تا لعل لب تو روی خوبی آراست
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - جانا به جهان گل بدیع آوردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.