هوش مصنوعی:
شاعر از آمدن معشوق در شب و درخواستش برای حفظ اسرارش میگوید. شب به او توصیه میکند که به عواقب کارش فکر کند، زیرا معشوق او مانند خورشید است و صبح را میآورد.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. هیچ محتوای نامناسبی برای گروههای سنی پایینتر وجود ندارد.
شماره ۱۹۵ - دوش آمده بود در برم دلدارم
دوش آمده بود در برم دلدارم
گفتم که شبا فاش مکن اسرارم ۱
شب گفت پس و پیش نگه کن آخر
خورشید تو داری زکجا صبح آرم ۲
گفتم که شبا فاش مکن اسرارم ۱
شب گفت پس و پیش نگه کن آخر
خورشید تو داری زکجا صبح آرم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - تا بر رخ چون گلت پدید است عرق
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - با این همه لطف و این همه زیبایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
