هوش مصنوعی:
در این متن، فردی بلندقامت و گریان هنگام وداع، از درد هجران و عشقش میگوید. سخنان دلنشین او، قلب گوینده را میرباید و جانش از آرزوی دیدار او مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۴۴ - هنگام وداع آمد آن سرو بلند
هنگام وداع آمد آن سرو بلند
گریان گریان که آخر این هجران چند ۱
او از سخنان خوش مرا دل می برد
دل در تن از آرزوی او جان می کند ۲
گریان گریان که آخر این هجران چند ۱
او از سخنان خوش مرا دل می برد
دل در تن از آرزوی او جان می کند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - شمع ارچه زآتش همه تن پر نور است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - یارم به سفر چو راه رفتن بگزید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
